Geknipt en geschoren

Hoezo kapsalon? Het kan toch ook zó, op straat? Een schaar is genoeg…

Overal waar ik kom, laat ik me knippen. Leuk en goed voor het j(h)aarbudget! In de afgelopen twee jaar werd ik geknipt in: Maleisië, Indonesië, 6 Latino landen en ook één keer in Nederland, dat was de duurste knipperij!

Ben ik wel geknipt voor dit werk?

Als mensen horen wat onze bediening inhoudt en waar we werken, horen we vaak: ‘zou ik ‘t wel aankunnen?’ Vooral als het gaat om leiderschaps-initiatief zijn ‘Neder’landers over het algemeen erg ‘neder’ig. Eerst maar eens 10 jaar naar het veld…, een paar keer verlof en ben je dan pas klaar om een team te leiden in een ‘moeilijk land’?

	mannen in Pakistan

Bij Frontiers durven we risico’s te nemen. Want ons werk, het planten van communities rondom Jezus in de moslimwereld, is niet standaard. De best ‘geknipte’ lui zijn na jaren van voorbereiding vaak ook niet bereid om hun nek uit te steken om ergens, bijv. Afghanistan, met een team, zo’n community op te zetten. Er is dus een probleem! Er zijn veel mogelijkheden en plekken, waar moslims om meer uitleg vragen over wie Jezus is en hoe het dan met de Bijbel zit. Lees het verhaal over Soedan, waar hele dorpen uren willen luisteren naar verhalen over de Vredevorst, waar de Bijbels niet zijn aan te slepen. Een probleem: er zijn onvoldoende mensen om op deze vraag in te kunnen gaan! En wij maar zeggen: ‘het is toch zo moeilijk daar!’ Moeilijk? De Heer heeft niet beloofd dat het makkelijk zou zijn. Hij heeft zelfs gesproken over lijden en dat er vervolging zou komen. En dat zien we ook. Toch zijn er nu bijna 800 werkers die in meer dan 40 landen Zijn Goede Nieuws brengen. Velen van hen voelden zich niet ‘geknipt voor dit werk’, maar wél geroepen én gemotiveerd. Kijk, daar gaat het om. Ben jij zo iemand? Mail ons dan, of bezoek onze stands.

Maar denk nou niet dat wij je altijd ‘scheren’!

Dat wij je aan het handje houden, of je van alles en nog wat voorschrijven! De 35 fulltimers die we tot nu toe uitstuurden, hebben dat wel gemerkt. Terwijl we de voorbereiding serieus aanpakken, houden we er ook van om je af en toe ‘voor de leeuwen te gooien’! Dat hoort bij ons soort apostolisch werk! Dat hoort bij ‘gaan, waar niemand gaat’, dat hoort bij ‘hen die het nog nooit gehoord hebben’. Deel jouw visie met ons, ook al ben je niet geknipt en geschoren. Dat schijnt bij apostelachtige figuren te horen. Pretentieus? Ik denk van niet!

Bij alles krijgt je karakter een geweldige kans om, in de praktijk, meer op Jezus te gaan lijken, waar medemensen zo’n hoop aan hebben dat ze zien: er is een Vader, er is een Verlosser! Ook voor alle moslims!

O ja, nog een Bijbels adviesje: als je dan toch in de spiegel kijkt: denk er dan eens aan dat je op je Vader lijkt en vergeet niet wat je gezien hebt!

Zet je radar aan!

Nee ik bedoel niet het radar dat sommigen in hun auto hebben om snelheidscontroles te detecteren. Ook niet het prachtige behoorlijk ouderwetse, maar goed functionerende radar van conferentieschip de “Siloam”. We voeren vorige week met ruim 20 mensen aan boord over het IJsselmeer. Het was behoorlijk mistig. Doorvaren? Ja dat kon, als je het radar maar ‘bij’ hebt staan. Terwijl je ‘vooruit’ niets ziet, kun je op het radarscherm, al was dit een oudje, toch behoorlijk scherp zien wat er zo allemaal aan komt of stilligt. Doorvaren dus, wel voorzichtig, maar regelmatig kijkend…op het scherm.
Welke ‘schermen’ bekijken wij? Want dat bepaalt of je door kunt varen of maar stil gaat liggen, afwachten op betere tijden…Dat mooi eeuwige Boek van Vader is mijn radar..!
Wacht effe, even het radar aanzetten: Prediker 11: 4: “Wie altijd op de wind let, komt nooit aan zaaien toe; wie altijd naar de wolken kijkt, komt nooit aan maaien toe”. Even later zie ik nog een radarbliepje: vers 6: “Zaai van de morgen tot de avond. Laat je hand niet rusten, want je weet niet of het zaad de ene of de andere, of elke keer ontkiemen zal”.
Wow. Wat een opdracht, wat een bemoediging, wat een waarschuwing.
Soms krijg ik de indruk dat veel Christenen om mij heen, naar het verkeerde radarscherm zitten te kijken en niet meer op Vader’s scherm. Hoe weet ik dat? Door de opmerkingen die ik hoor tijdens bijv. presentaties of gesprekken in gemeenten.
Opmerkingen als: “…die onvoorzichtige Koreanen ook, eigen schuld hoor!” of “kan dat wel wat jullie doen? Is dat niet gevaarlijk?”, of “ze worden steeds fanatieker daar…” of “Net gehoord dat er weer mensen uit dat of dat land zijn gegooid…!” of”…maar er gebeurt zo weinig in de moslimwereld… is het de tijd nu wel?”.
Dan, zonder dat ik een oordeel wil vellen, merk ik dat deze mensen Vader’s Radar gemist hebben en alleen maar op het scherm van Geert Wilders of andere onheilsprofeten/ kranten hebben zitten kijken. Dan komt er angst. Dan gaat men reageren op het nieuws of op omstandigheden. En ja, dan is het te begrijpen dat ‘het mistig wordt’. En wat doe je bij mist, zonder radar, lekker voor anker gaan of in de veilige haven blijven! Dan gebeurt er niks en ‘ben je veilig’. Ja dat is zo, maar het probleem is: je komt niet vooruit! En je houdt anderen ook tegen!
Dus zetten wij hier bij Frontiers ons Radar aan. En als dat radar zegt: niet op de wolken letten, maar maaien gaan. Niet terug gaan om te rusten maar doorgaan. Die radar-tekst zegt ook dat het soms gebeurt dat het ene of andere zaad niet altijd ontkiemt. Wat een bemoediging! Dat zien wij gebeuren. Het is niet allemaal succesvol wat onze 160 teams doen! Maar op de lange duur, over langere tijd zijn er toch al 165 gemeente gesticht. Maar er zijn landen bij, waar het veel hardere grond blijkt. Dus moet er meer gebeden worden en uitzendingen gebeuren van o.a. gebedsteams, andere short-term teams, maar vooral niet te vergeten, mensen die de taal leren, werken en het Goede Nieuws prediken voor langere tijd (10-15 jaar?).
Dat radar zegt nog veel meer! Constante input van Gods Boek op ons eigen leven, op de gemeente, op de wereld om ons heen. Dát hebben we nodig. Bid mee, lieve mensen, dat wij hier van Frontiers Nederland vól zijn van Zijn radar-input. Dat Zíjn Woord in ons is en we visie houden op alle uitzendingen en werk in ‘onze specifieke landen’.
Dank jullie voor je gebed, jullie bemoedigingen en de financiën.
En vergeet niet om je eigen radar aan te zetten, maar kijk wel op het goede scherm!

'Gij zult blijven trainen’
Een belangrijke gebod voor Frontiers!
Training moet doorgaan, juist als iemand op het veld zit!
Het is een vrij ouderwetse gedachte om mensen járenlang te trainen voordat zij uitgezonden worden. In het bedrijfsleven is dat niet zo. Ook in onze ervaring is het beter om mensen kortere trainingen te geven, die in de praktijk te brengen en daarna weer een volgende korte toegespitste training te geven, dan weer de praktijk in etc. Zodoende leert men antwoorden te vinden op de vragen die er leven, en dus nog geen antwoorden te krijgen op vragen die nog niet gesteld worden!

Daarom in het kort iets over ons trainingsprogramma:
Frontiers' training…

…is flexibel. Door de veelheid van culturen en volken is het onmogelijk om voor iedereen hetzelfde trainingsprogramma te hebben.  Dit wordt daarom per situatie en per team aangepast. Zo is het nooit automatisch dat mensen veel over Islam moeten weten voordat ze met ons uit kunnen gaan. Het hangt er maar helemaal van af onder welke ‘soort’ Islamieten men gaat werken.  Ook hierin is het in de praktijk werken met moslims enorm belangrijk.

…is praktisch. Lessen volgen over het stichten van gemeenten kan tot op bepaalde hoogte goed zijn. De teamleider bepaalt in hoeverre en hoeveel van deze lessen nodig zijn. Beter een paar lessen met toepassing, dan veel theorie zonder praktijk! Er is niets tegen theorie, maar zonder praktijk zal men bijv. na twee jaar taalschool een heleboel kunnen vergeten. Een aantal van onze mensen heeft dan ook meegelopen met huisgemeente teams bijv. in Engeland.

…is realistisch. Daarom willen we trainen op de gebieden die de teamleider nodig acht voor zijn toekomstige teamlid. Hoofdzaak voor elk teamlid is om: dichter naar God toe te groeien, in teamverband te kunnen functioneren en een betere communicator van het Evangelie te worden. Een goede oefenschool hiervoor is bijv. een tijdje gaan wonen in de Tarwewijk in Rotterdam of in Utrecht, Kanaleneiland. Zo’n periode daar spreekt boekdelen!

…is continu.  De training begint met het leren van de ervaringen van je teamgenoten en van de coaches, die de teams regelmatig bezoeken. Verder is er het "forum" dat regelmatig per e-mail verschijnt. Ook kan het zijn dat men, na een tijd op het veld, op een bepaald onderdeel verder wil studeren. Als dat in het belang is van het bereiken van het doel, dan kan dat in overleg met de teamleider en de thuisgemeente. Strikte verlofregels hebben we niet. We kijken liever hoe een studie of cursus gecombineerd kan worden met een periode op het veld, waarin, door de grote hitte de energieniveaus van zo’n beetje iedereen…op hun nulpunt zijn. Hierin willen we ook praktisch zijn.

…is in alle onderdelen gericht op karakterontwikkeling. Door gebrek hieraan hebben al vele zendelingen het veld moeten verlaten. En vaak niet op een fijne manier. De kwaliteit van leven en niet alleen de theologie zal uitmaken of iemand op het veld kan blijven werken met succes.
Er zijn op dit moment 9 mensen in voorbereiding voor service op het veld. Zij hopen allen in de loop van 2008 te vertrekken.

Weer een ramadan en weer gaan we bidden!

Dit nummer staat in het teken van bidden tijdens de ramadan. Begin 1 september 2008. De Gebedsfocus hebben we weer toegestuurd. En zo gaan we weer bidden. Elke dag. Dat gecoördineerde bidden voor de moslimwereld gebeurt nog niet zo lang. Maar er zijn duidelijke tekenen dat de Kerk wakker begint te worden en haar verantwoordelijkheid gaat zien en nemen. Nooit tevoren is er zoveel gebeden. Nooit tevoren is er zoveel aan de hand geweest in die moslimwereld, die iedere dag in het nieuws is. En elke keer weer wordt ons geloof en onze visie op de proef gesteld. Kiezen we voor ons gevoel, ja of nee? Kiezen we voor één volk, ja of nee? Kiezen we voor de Koning met Zijn Koninkrijk? De consequentie daarvan is overal merkbaar. In hoe we onszelf zien, hoe we ons ‘goud’ zien en hoe onze toekomstvisie is. Dat waren nu precies de drie ‘zwakke’ punten van de lauwe Laodiceanen. God spreekt hen aan op hun goud, kleding en hun visie en zegt hen, ondanks de indrukwekkende maatschappelijke positie van deze stad,  hoe Hij erover denkt: ‘ze zijn de arme, naakte en blinde’. Maar Hij, de barmhartige genadige Redder, laat het daarbij niet zitten en nodigt hen uit om van Hem zuiver goud, witte kleren en ogenzalf te ‘kopen’. Dit zijn de zaken waar Jezus voor is gestorven: voor alles wat kostbaar voor God is, voor alles wat een prachtige nieuwe identiteit in Hem krijgt en voor alles wat blind was en nu echt kan zien.
Hier ga ik voor. Hier gaan wij als team voor. Hier gaan vele christenen voor, voor echtheid, puur goud, pure identiteit in Hem, gekoppeld met de visie van God op onszelf, wát we hebben, wíe we zijn en wáár het naar toe gaat. Dan kan Hij ons inschakelen. Dát kost Hem dan weinig of geen moeite meer. Dan waait Gods Geest door onze gemeenten en worden we ‘welwillende’ mensen, die graag doen wat God wil: Uw wil geschiede…en niet die van ons, Uw Koninkrijk kome…en niet dat van ons en dan klinkt het ook: Uw naam worde geheiligd…en niet die van ons…
Dus het gaat niet om Frontiers? Nee uiteindelijk niet. Het gaat om Hem die Zijn leven gaf om alles tot vernieuwing te brengen! Wat een hoop, wat een toekomst. Dan zijn we mensen die overal inzetbaar zijn. Voor straatarmen en steenrijken. Voor onbereikten en bereikten. Wij nemen dat deel van die ‘onbereikten’ voor onze rekening. Er zijn nog duizenden volken, die nooit gehoord hebben dat Jezus’ voeten op de aarde gelopen hebben. Dank u voor uw hulp, uw gebed, dat wij trouw zullen blijven om dat mooie werk te doen.