Man met geheven handen met gezicht naar oceaan

Wachten op een roeping?!

Je hebt waarschijnlijk wel van die wonderbaarlijke verhalen gehoord over “God heeft me geroepen om naar Timboektoe te gaan,” of het tegenovergestelde, “ik kan daar niet heen gaan want ik ben niet geroepen.” Soms vraag ik me af of de manier waarop mensen praten over ‘roeping’ geen verkeerde verwachtingen schept over hoe God mensen leidt en gebruikt. Dit is vooral het geval wanneer het aankomt op zaken als onbereikte volken.

India Roept God iedereen?

Er zijn universele roepingen voor alle volgelingen van Jezus. We zijn geroepen om heilig te leven (1 Petrus 1:15), om vrede in ons hart te hebben (Kolossenzen 3:15), om te lijden (1 Petrus 2:21), om vrucht te dragen (Johannes 15:16) en om discipelen te maken (Matteüs 28:19). Soms laat God mensen weten dat Hij roept voor een speciale taak. Jeremia wist dat hij al voor zijn geboorte was uitgekozen om profeet te worden (Jeremia 1:5), Besaleël was geroepen om bijzondere kunstwerken te maken (Exodus 35:30-33) en Paulus wist al kort na zijn bekering dat hij was geroepen tot apostel om het evangelie te verkondigen. (Romeinen 1:1)

Sinds het ontstaan van de vroege kerk was er altijd een kleine groep van mensen die hun huizen verlieten, hun comfort achterlieten en vaak veel gebrek moesten leiden om het evangelie naar de verre landen te brengen. Waarom gingen ze? Hadden ze allemaal Gods stem duidelijk verstaan en had Hij hen verteld welk schip of welk vliegtuig ze moesten nemen?

Wat onze werkers zeggen…

Onlangs vroeg ik een aantal werkers van Frontiers, jong en oud, hoe zij waren geroepen om het evangelie naar één van de minst bereikte delen van de aarde te brengen. Wat me opviel was hoe verschillend hun verhalen zijn. Sommigen zijn gegaan omdat God duidelijk tot hen heeft gesproken, maar er zijn net zoveel verhalen over mensen die gingen zonder een dergelijke roeping. Er zijn mensen die werden geraakt door de statistieken; die treurden toen ze hoorden dat er zoveel moslims zijn die nooit een volgeling van Christus zullen ontmoeten. Sommigen gingen omdat ze verliefd werden op een land of omdat ze verlangden naar avontuur en zich wilden inzetten voor God op een plaats waar ze zich het meest nodig voelden. Anderen gingen omdat ze eenvoudigweg wilden gehoorzamen aan de woorden van Jezus toen Hij ons zei om “de wereld in te gaan en het evangelie te verkondigen” (Marcus 16:15). Weer anderen werden uitgenodigd door vrienden om samen met hen mee te doen in deze grote reddingsmissie..

Stuur mij!

Natuurlijk geloven we dat het uiteindelijk God is die ons hart aanraakt en ons leidt en begeleidt. Soms roept Zijn stem ons duidelijk op en geeft Hij de richting aan, maar Hij vraagt ook vrijwilligers om met Hem te werken (Jesaja 6:8). Wat onze leeftijd of achtergrond ook is, Hij gebruikt vaak onze passies, gaven en omstandigheden om ons de richting te wijzen. En wanneer we bereid zijn om ons in te zetten voor Hem merken we meestal dat Hij deuren opent en sluit voor ons.

Wanneer mensen naar landen gaan om Hem te dienen, zien ze vaak pas achteraf, wanneer ze terugkijken op hun reis, hoe God hen heeft geleid bij elke stap op hun weg. Durf jij ook stappen te zetten om te handelen naar wat ons hart raakt voor moslims, wanneer we het gebed blijven bidden dat Jezus ons leerde: “stuur arbeiders voor de oogst.” (Matteüs 9:38)?

Kom in contact met ons en ontdek hoe je kunt bidden, geven of gaan.

Maandelijks vergelijkbare verhalen in je mailbox ontvangen? Meld je hier aan!

Contact

Frontiers
Postbus 350
3840 AJ Harderwijk

035 692 25 58
info@frontiers.nl

IBAN: NL 06 INGB 0007 2305 83

© 2018 · FRONTIERS