Naar het zendingsveld, wat betekent dat voor je kinderen?

Voor ons magazine Frontlinies interviewden we afgelopen november een aantal gezinnen op het veld met kinderen. Welke impact heeft het op je kinderen als je als gezin vanuit Nederland naar het buitenland vertrekt? Of als je kinderen op het veld geboren worden en Nederland alleen kennen van de verlofperiodes?

In deze blog delen een aantal werkers hun ervaringen.

Even voorstellen:

Harry en Eva wonen al bijna twintig jaar in Centraal – Azië en hebben vier kinderen gekregen op het veld. Nu in de leeftijd van tien tot zeventien jaar.*

“We zien dat zij en veel van hun vrienden veel meer op God vertrouwen en met Hem bezig zijn dan als ze in Nederland waren opgegroeid.”

Richard en Iris wonen ruim een jaar op de Balkan. Zij vertrokken naar het veld met twee kinderen Joah (vier) en Yfke (twee).*

“We geloven dat Hij enorm veel doet door onze kinderen heen, gewoon door wie ze zijn, wie ze aankijken of tegen wie ze wat zeggen.”

Tim en Maryam wonen ruim een jaar op het Arabisch Schiereiland. Zij hadden bij vertrek twee kinderen. Daan (elf) en Ed (acht)*

“We hebben vanaf het begin gebeden voor een roeping van hen persoonlijk. Zodat ze weten waarom ons vertrek zo belangrijk is en ze overtuigd zijn van het doel.”

*Niet hun echte namen.

1. Hoe hebben jullie jullie kinderen meegenomen in de voorbereidingen om naar het veld te gaan?

Richard en Iris: Wij vertrokken met Joah van vier en Yfke van twee. Op deze leeftijd begrijpen kinderen er nog niet veel van, maar we vertelden er vaak over dat we zouden vertrekken. Ze waren al eerder in het land geweest, dus konden we leuke momenten en mensen noemen. We maakten een afstreepkalender tot de datum van vertrek. 

Tim en Maryam: Onze kinderen waren in de basisschoolleeftijd. We hebben ze stap voor stap in het proces meegenomen door ze te vertellen over onze roeping en wat onze gedachten en gevoelens waren. We baden voortdurend dat zij zelf ook een persoonlijke roeping van God zouden ontvangen. Bij het kiezen van het land zijn de kinderen betrokken geweest. We hebben hen gevraagd wat zij belangrijk vinden als ze niet in Nederland leven en natuurlijk namen we hen mee toen we in dat land een verkenningsweek hadden om te zien of wij er als gezin zouden passen.

Harry en Eva kregen hun kinderen terwijl ze al in het buitenland woonden. Ik heb besloten om van het eerste kind in Nederland te bevallen omdat ik de taal nog niet zo goed sprak. Bij de tweede bevalling, die ik wel in het land heb doorgemaakt, bleek dat mijn angst voor de communicatie ongegrond was: in het ziekenhuis werkten mensen die uit een ander land kwamen dan het land waar we woonden en werkten.

2. Wat voor impact had jullie vertrek op jullie kinderen?

Richard en Iris: Voor de een was het heel anders dan voor de ander. De een was nieuwsgierig en speelde al snel met nieuw gemaakte vriendjes, hoewel hij weleens gefrustreerd was als de ander hem niet begreep. Voor de ander was het flink wennen en leren opnieuw vertrouwen te krijgen in de nieuwe omgeving dus het duurde even voordat ze ergens wilde spelen zonder dat mama in de buurt was.

Tim en Maryam: Wij en onze tieners moesten leren om te rouwen over wat we verloren en leren dat het leven beperkter kan zijn dan in Nederland. Toch leerden zij in een jaar tijd de taal vloeiend spreken en nieuwe vrienden maken. Maar soms zijn daar de tranen om het gemis van vrienden, activiteiten en zelfs geuren.

Harry en Eva: Het is prachtig om te zien hoe onze kinderen Third Culture Kids zijn. En zo mooi dat ze zien dat veel van hun vrienden veel meer op God vertrouwen dan wanneer ze in Nederland zouden zijn opgegroeid. Aan de andere kant hebben ze langer dan in Nederland mogelijk zou zijn, met scheve tanden gelopen. 

3. Kun je negatieve zaken noemen voor de kinderen?

Richard en Iris: De band met de familie thuis moet anders worden ingevuld dan met knuffels en samenzijn. Ze zijn niet van alle Nederlandse gemakken voorzien zoals onbeperkt hagelslag en pindakaas en geen grote speeltuin om de hoek. 

Tim en Maryam: Mensen komen en gaan in hun leven. Met planningen gaat het altijd anders dan vooraf bedacht, veel is onvoorspelbaar. Er wordt veel van ze gevraagd en dat is zwaar. Een kind leren dat je heel goed vrienden voor een week kunt zijn en elkaar daarna misschien wel nooit meer ziet, dat is best pijnlijk. De kinderen missen de Nederlandse temperatuur, natuur en hun vrienden.

4. Wat zijn voor de kinderen positieve dingen nu ze niet in Nederland opgroeien?

Richard en Iris: De onderlinge band is enorm stevig. Ze leren dat er een ander geloof is waar in het hele leven rekening mee wordt gehouden. Ze leren andere mensen kennen en een andere taal. Ze leren om een eigen thuis te maken en te hebben in een ander land.

Tim en Maryam: Onze kinderen zijn wereldburgers. Ze komen met veel talen en culturen, meningen en vragen in aanraking. De wereld is hun speeltuin en ze zitten niet zomaar vast in een kortzichtig systeem. Als gezin groei je dicht naar elkaar toe. Het is kostbaar om diep in elkaars hart te mogen kijken.

5. Hoe werkt God door jullie kinderen heen?

Harry en Eva: Ze helpen andere zendelingen met hun kinderen en ze laten de mensen om zich heen zien wat het is om de ander te dienen.

Richard en Iris: We krijgen veel makkelijker contact met mensen, juist door de kinderen. In dit land worden kinderen geliefd en zijn ze welkom. Hun aanwezigheid kan iemand helemaal opvrolijken zonder zelfs maar iets te doen, maar door er gewoon te zijn.

Tim en Maryam: We zijn als gezin geroepen, het hele pakket. Onze kinderen hadden profetische dromen voordat we gingen en soms zingen ze zo maar een lied en verandert de sfeer in huis. Wij kozen ervoor om in een expat bubbel te wonen. Wij vinden het niet als hun taak of verantwoordelijkheid om de risico’s van het uitdelen van het Goede Nieuws ook door hen te laten dragen. Als de situatie daarom vraagt, mag school of waar ze dan ook zijn, hun oefenterrein zijn, als er een moment komt dat er gevraagd wordt naar hun overtuigingen. Onze kinderen zien grote veranderingen in dit land, er komen meer gelijke rechten en vrijheden. Daarin zien zij God aan het werk.

Doorpraten?

Hebben jullie een verlangen om te gaan, maar twijfel je vanwege de impact die zo’n keuze op je kinderen heeft? Neem gerust contact met ons op om hier vrijblijvend eens over door te praten.